Psia Kawiarenka

Według American Pet Products Association (Amerykańskiego Stowarzyszenia Producentów Produktów dla Zwierząt) całkowita wielkość wydatków na produkty dla zwierząt w Stanach Zjednoczonych osiągnęła wysokość 43 miliardów dolarów i nie spadła w porównaniu z minionym rokiem. Zakłada się, że w tym roku wielkość ta osiągnie poziom 45,4 miliardów dolarów (to więcej niż PKB Kenii).

Według Euromonitor International, firmy zajmującej się badaniem rynku, wydatki na produkty do pielęgnacji zwierząt wzrosły na świecie o 34 procent w ciągu ostatnich pięciu lat, ale wciąż brakuje rzetelnych badań dotyczących wydatków na zaawansowane technicznie produkty.

Niemniej możemy na wiele sposobów na własne oczy przekonać się, jak technologia zmieniła nasz sposób posiadania zwierząt. Coraz częściej wykorzystuje się portale społecznościowe, takie jak Twitter czy blogi, do dzielenia się pomysłami i wiedzą dotyczącą zwierzaków, zauważa Veronica Boutelle, założycielka Dogtec, amerykańskiej firmy konsultingowej w branży artykułów dla psów.

Technologia jest stosowana przede wszystkim przy rozwiązywaniu dwóch największych zmartwień właścicieli zwierząt: poczucia winy i strachu. Większość właścicieli obawia się dnia, kiedy ich pupilek zaginie. Poszukiwanie zwierzaka za pomocą systemu GPS jest oferowane przez takie firmy, jak Zoombak, Garmin czy Positioning Animals Worldwide.

Tego lata ostatnia z nich wypuściła miniaturowy lokalizator GPS dla zwierzaków, który można przyczepić do obroży. Jeśli twój pupilek zaginie, to możesz nie tylko wejść na stronę Google Maps i sprawdzić, gdzie się teraz znajduje, ale również na telefon komórkowy otrzymać wskazówki, które krok po kroku zaprowadzą cię do niego. Możesz również otrzymywać e-maile z ostrzeżeniem w momencie, kiedy twój zwierzak przekroczy strefę bezpieczeństwa, którą mu wyznaczyłeś.

„Sprzedaż w ujęciu miesiąc do miesiąca znacząco wzrosła”, mówi Megan Lavery, rzeczniczka firmy Positioning Animals Worldwide, dodając, że niedługo pojawią się stosowne aplikacje na iPhone’a i BlackBerry.

Póki co, obroża ratunkowa Micro I.D. zawiera malutkiego pendrive’a, którego znalazca może podłączyć do portu USB w komputerze, i na którym znajdzie informacje dotyczące tego, jak opiekować się znalezionym zwierzakiem oraz dane kontaktowe właściciela.

Łagodzenie poczucia winy technologią

U większości właścicieli zwierząt domowych nad strachem przeważa poczucie winy, że nie poświęcają oni dostatecznie dużo uwagi swoim pupilkom.

Ma im pomóc specjalna mówiąca piłka do zabawy ze smakołykami. Wprowadzona na rynek w tym roku umożliwia nagranie i odtworzenie wiadomości głosowych od właściciela i wyrzuca z siebie smakołyki podczas turlania, tak aby zwierzak czuł się pewniej, kiedy jest zostawiany sam.

Aplikacja na iPhone’a, zwana Pet Acoustics, wyprodukowana przez firmę o tej samej nazwie, odtwarza kojącą muzykę dobraną do wrażliwości słuchu psa, kota lub konia. W internecie można znaleźć wiele przykładów jej wykorzystania m.in., gdy zwierzaki są zostawiane same w domu lub by zmniejszyć stres psów podczas jazdy samochodem. Aplikacja, wprowadzona na rynek w październiku, został już ściągnięta w kilkunastu krajach.

Ignorowanie zwierzaka, kiedy jesteśmy w domu może przysporzyć nam większe poczucie winy, niż gdy zostawimy go samego.

Dlatego właśnie stworzono FroliCat. To urządzenie, rzucające co jakiś czas wiązkę lasera na jakąkolwiek powierzchnię, ma w założeniu zabawiać zwierzaka, kiedy właściciele są zajęci czymś innym. Wprowadzone w tym roku przez Brilliant Pet, firmę z Chicago, może być również sterowane ręcznie, podobnie jak inne wskaźniki laserowe.

Kolejnym aspektem posiadania zwierząt w domu jest chęć poznania ich myśli lub tego, co robią kiedy nas nie ma. Odpowiedzią na pierwsze pragnienie jest Bowlingual Voice communicator.

To podręczne urządzenie bezprzewodowo podłączone do mikrofonu umieszczonego na obroży psa tłumaczy każde szczeknięcie na jedną z sześciu emocji, którą następnie głośno komunikuje. Nie wszyscy zgadzają się, że działa ono tak jak w reklamie, ale japoński producent zabawek Takara Tomy twierdzi, że jego działanie jest poparte solidnymi dowodami naukowymi.

Wielu właścicieli chce widzieć, co pod ich nieobecność wyprawiają zwierzaki, i do tego właśnie są wykorzystywane kamery internetowe. Nikt jednak nie chce ślęczeć nad godzinami nagrania lub gapić się na transmisję na żywo w nadziei ujrzenia tego rzadkiego momentu, kiedy coś się dzieje. Natomiast kamery przyczepione do obroży poprzez ciągłe bujanie wywołują uczucie mdłości.

HighlightCam, wprowadzona w tym roku, wybiera z nagrania tylko najważniejsze ujęcia, jak na przykład moment, w którym Burek otwiera lodówkę, by wyjeść resztki kurczaka. Użytkownicy mogą otrzymywać powiadomienie e-mailem i wejść do sieci, aby zobaczyć co się właśnie stało.

Złapanie Burka na gorącym uczynku to dobra zabawa „ale jest to czasem zalecany przez trenerów sposób oceny takich problemów, jak strach przez zostawaniem samemu”, wskazuje Boutelle z Dogtec.

Ci z właścicieli, którzy chcieliby się dowiedzieć z czego „składa się” ich pies, mają już do dyspozycji zestawy do testowania zwierzęcego DNA. Można go zamówić przez internet (lub kupić w sklepie) za około 60 dolarów. Właściciele używają bawełnianego wacika do zebrania komórek z wnętrza policzka, a następnie wysyłają go do laboratorium takiego jak na przykład BioPet Vet Lab w stanie Tennessee. Kilka tygodni później otrzymują pocztą dokument opisujący mieszankę rasową ich pupila.

Tulenie się do gadżetów

Jednak nie każdy zwierzak jest z krwi i kości. Coraz popularniejsi stają się sztuczni przyjaciele człowieka, czy to pod postacią robota, czy też jako wirtualne zwierzaki.

Roboty zyskują na popularności w domach opieki, głównie dlatego, że są czystsze i bardziej przewidywalne od żywych zwierząt.

Badanie przeprowadzone w ostatnim roku przez naukowców z Uniwersytetu Saint Louis z wykorzystaniem robo-psa Aibo produkcji Sony wykazało, że niemal idealnie zastąpił on prawdziwe psy w zmniejszaniu poczucia samotności i budowania przywiązania w domach opieki. A Aibo nie jest nawet włochaty.

Paro, która wygląda jak mała foka grenlandzka i ma sztuczne hipoalergiczne futro, została zaprojektowana, by wywoływać nastroje takie, jakie wywołują prawdziwe zwierzęta. Jest dostępna w Japonii od czterech lat.

Sprzedano już ponad 1300 sztuk, z których 70 procent trafiło do nabywców indywidualnych a 20 procent do domów opieki i szkół. Pierwsze dostawy do Stanów, tego wartego 6 tysięcy dolarów przyjaciela, zaczęły się tym miesiącu.

Wśród pierwszych zamawiających znajdują się domy opieki, które testowały tego robota, tak twierdzi Christine Hsu, dyrektor generalna w Paro Robots U.S. Paro potrafi delikatnie odpowiadać gruchaniem, wyginaniem się i mruganiem oczami na głaskanie, przytulanie i własne imię.

Wynik? Przytulanie się do gadżetów to już nie wymysł. A śliniące się szczeniaki mogą mieć rodowód ustalany przy pomocy zaawansowanej techniki.